Bicipital sendromlar 3 ana patolojik proces altında bicepsin uzun başında meydana gelir. İnflemasyon, instabilite rüptürü. Bu tendon genellikle hızlı ve çok kululanılan stres altında kalınca sakatlanırlar. Mesela basketbol,atma sporu yapanlar, yüzücüler, voleybolcular da gözleniyor.
Biceps uzun başı ise glenoid fossanın üst kenarından başlar, küpsül içinden geçerek bicipital oluğa girer. Başlangıç yerinde bicipital oluğa girerken 90 derecilik bir açı yapar. Bicipital tendonun kapsül içindeki fanksiyonu bir bağ gibidir. Humerus başının yukarı ve dışa doğru deslasmanını önler. Biceps kası tek bir insersiyon tendonu ile radiusun proksimal ucuna yapışır. Primer görevi omuza fleksiyon ön kola supinasyon, sekonder dirsek fleksiyonu ve kolun abd. ile flek. Yardım eder.
BİCEPS TENDİNİT
Genellikle aşırı kullanıma maruz kalan genç sporcularda olur. İntertübercüler (bicipital) oluktaki devamlı sürtünme tendon ve tendon kılıfında yıpranma ve enflemasyon yaparak bicipital tendinit veya tenosinovite yol açar. Teniscilerde, yüzücülerde, golfculerde ve üst extreitesini aşırı kullanan (voleybolcular, basketbolcular, su topu, kürek)
Klinik: Omuz ön kısmında ağrı, sulcusa basılınca ağrısı vardır. Dirence karşı yapılan fleksiyon ve ext. da ağrı (Yergason testi) (+)
TEDAVİ: Aktivite modifikasyonu yapılır. NSAİ, USG laser, inferferensiyal terapi yapılır. Streçler yapılır. Daha ileri vakalarda steroid enjeksiyon yapılır.
BİCEPS TENDON İNSTABİLİTESİ
Transvers humeral ligament clasifikasyonu tespit etmek için en önemli faktörlerdendir. Bazı yazarlar için ise coracoakromial ligamentte önemlidir. Subluk ve dislokasyonu ortaya çıkararak predispozan faktörler vardır. Oluğun medial kısmında 60-70 derece açısı var, 30 dereceye inmesi instabiliteye neden olur. Supratuberculer çıkıntı tendonun yıpranmasına neden oluyor. Oda instabiliteye neden olur. Petersona göre disloke olan tendonun tub. Minor üzerinden atladığı söyleniyor. Klinik olarak omuz önünde ağrı özellikle şiddetli kafa üstü hareketlerde, ölü omuz sendromu ortaya çıkıyor. (Geçici bir zayıflık, omuzun sana ait olmaması) Bu durumlarda tanı glenohumeral instabilite ile karışıp atlanabiliyor. Ama tendonun atlama hissini tarif etmesi tanıya yaklaştırıyor. Palp. Ile tendon üzerinde ağrı internal external rotasyonda klik sesi tanıya yardım ediyor. Ayergeson testi ile olay netlik kazanıyor. Her iki ele 5 er kg alınması ve extensiyon ve external rotasyona getirerek kafa seviyesinin üzerine çıkarıyor, atlama hissediliyor. Doktor hastanın arkasında otururken biceps tendomu palpe ediliyor, atlama hissi oluyor, atlama ile birlikte 90-110 derecede kesin ağrı hissi oluyor. Artrogram ile kesin teşhis konuyor. Nonoperatif tedavinin esası omuza binen yükü azaltılmalı, inflemasyonu azaltmak, ağrıyı geçirmek, gerdirme egzersizlerini düzenlemek, range of motion korunmalıdır. Eğer ağrıları geçmezse cerrahi tedavi düţünülmelidir.
BİCEPS TENDON RÜPTÜRLERİ
Biceps tendon rüptürlerinde rüptür % 90 uzun başın proksimal kısmından olur. Tendonun orta kısmından olan rüptürler de nadirdir. Sıklıkla biceps tendon rüptürleri impingement sendromu ile dejenere olan vakalarda meydana gelir. Dejenerasyonda ciddi değişiklikler olduğu için, rüptürler asemptamatik olur. Sporcu populasyonunda görülme insidansı 50 yaş üstündeki golfcülerde ve teniscilerde sıktır. Genç sporcularda ise bicipital tendinitis hikayesi olan ve genellikle storoid enjeksiyonu yapılanlarda görülür. Klinik tablo (ödem) şişlik, ekimoz, dramatik olarak ağrılı kapma, yırtılma hissi oluyor.
Tedavi: Genç sporcularda cerrahi olarak tamir yapılır. Mariani ve cofield cerrahi tedavi ile konservatif tedaviyi karşılaştırmıştır.
1) Her iki tedavi sonucunda da ağrı kalmıyor.
2) Dirsek hareketlerinde fark yok.
3) Cerrahi scar makul ölçülerde oluyor. Noncerahide kolda deformite kalıyor.
4) Noncerrahi grup genellikle aktiviteye ve çalışmaya çabuk dönüyor, bunda ilk başlarda güç kaybı oluyor.
5) Dirsek extansiyonunda, pronasyonda, streçler de fark yok.
SONUÇ: Yaşlı hastalarda sedanter yaşam sürdükleri için nonoperatif, gençlerde operatif tedavi öneriyorlar. Ameliyat sonrasında rehabilitasyon şartı 2-4 hafta uzun kol atel 6. Hafta da hareket 3-4 ayda tam fonksiyon
SUBAKROMİAL BURSİT: (Subdeltoid BURSİT)
Akut subakromial bursit genellikle direkt travma ile gneç sporcu populasyonunda gözleniyor. Yaşlı ve orta yaşlı grupta ise rotator cuftaki dejeneratif değişikliklere ve aşırı kullanıma bağlı oluyor. Sporcular ağrı deltoid insersiyondadır. Ağrı harekette agreve olur ve gece ağrı daha artar. Omuzda ödeme bağlı şişlik olur ve içinde aktivite artışı ile ağrı daha artıyor. Hastalar aktif ve pasif abdüksiyonda ağrı duyarlar. Tedavi lokal fiziksel ajanlarla oluyor. Okut olguda bu alana steroid enjeksiyonları yapılır. Enjeksiyonu subakromial bursanın içine yapılmalıdır. Bazen ant. Enjeksiyon acromiaclaviküler eklem altındaki subdeltoid bursanın lateral aprochuna yapılabilir. Resolusyondan sonra range of motion sağlanmalı ve streclere başlanmalı.
İNFRASPİNATUS TENDİNİTİ:
İnfraspinatus tendiniti özellikle atma sporlarında, teniste ve boksta görülür. Genellikle ağrı eklem ile infraspinatus tendonunun birleştiği yerden başlar, daha sonra musculatendinöz bileşkede hissedilir. En tipikte tuberculum major arka kısmında palpasyonda ağrı vardır. Dirence karşı dış rotasyon ile ağrı artar. Tedavi olarak aktivite modifikasyonu, laser, utrasound ve bölge ısıtılabilir. Bunlarla ağrıda gerileme olmuyorsa steroid enjekte edilebilir. Yanlız aksiller sınır bu bölgeden geçtiği için en sonunda aksiller palsi olabilir. Tedavi ile ağrılar azalınca streç yapılmalı, dış rotasyona zorlanmalıdır.